windmolenszandvoort

Kabinet kiest voor drie locaties wind op zee

Het kabinet heeft 26 september een beslissing genomen over de plek waar windmolenparken op zee komen. Tot 2023. Daarna begint de stoelendans opnieuw, met als horizon 2050. Lees de aankondiging hier. Stichting Vrije Horizon is hier niet onverdeeld enthousiast over. Enerzijds is de 5,4 kilometer van tafel. Prima. Anderzijds heeft het het kabinet behaagd om de molens nog heel dik in het zicht te zetten (en niet zoals de Minister van EZ zegt, “je ziet ze nauwelijks”). Dat betekent voor al die bezoekers van de kust van Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Holland, dat zij de zonsondergang kunnen ‘bewonderen’ door een raster hekwerk van windmolens.

Is er dan geen alternatief? Zeker wel. Alle molens tot 2023 kunnen ook op IJmuiden Ver geplaatst worden. Dat is echt uit het zicht. Zoals de Minister van EZ al zegt: “er wordt € 3 miljard bespaard door te clusteren op 3 plekken. En nog eens € 1,2 miljard door binnen de 12 mijlszone te plaatsen. Wij zetten, zolang we de berekeningen niet gezien hebben, hier onze vraagtekens bij. Ten opzichte waarvan zijn deze besparingen? En wat zouden de besparingen zijn wanneer alle windmolens in één groot gebied geclusterd zouden worden? Volgens de MKBA zou er sprake zijn van een besparing van € 700 miljoen in 20 jaar tijd, wanneer alle windmolens (ca 1200) op 5,4 km geplaatst zouden worden. Vreemd dat dit nu € 1,2 miljard is.  Wij zien graag de berekeningen die aan dit besluit ten grondslag liggen, tegemoet. Wij rekenen ook op kritische kamervragen van René Leegte en Jan Vos. Met name de heer Vos heeft de sleutel om plaatsing op IJmuiden Ver te bewerkstelligen. Dan doet hij ook recht aan zijn eerdere uitspraken in De Telegraaf op dit dossier.

Is het besluit definitief? Nee, er zal door het ministerie van Milieu en Infrastructuur nog een ‘Structuurvisie Wind op Zee binnen de 12 mijlzone’ geproduceerd moeten worden. Wij zijn niet van plan deze ongestoord te laten passeren.

windmolenszandvoort

REALITEIT vs VERWACHTINGEN

33% Van de windmolenparken in Rheinland Pfalz draaien naar verwachting. De overige 67% niet.  Het hele verslag is hier te bekijken. (U krijgt dan een bericht waar u nogmaals op moet klikken). Is dit aanleiding voor de Tweede Kamer om de investeringen nogmaals tegen het licht te houden? Oorzaak hier zijn te optimistische voorstelling van zaken. Iets waar ook in Nederland van vele kanten voor gewaarschuwd wordt.

slide1

Windmolens prima, maar wel ver op zee – Trouw, 11 september

Stichting Vrije Horizon reageert met deze brief op een eerder artikel in Trouw.

Hierin werd gesteld dat toeristen zich niet laten beïnvloeden door windmolenparken vlak onder de kust. De hierin genoemde enquete werd uitgevoerd door Zeekracht, een project van Natuur en Milieu om wind op zee te promoten. Eerder onderzoek in 2011 laat zien dat de vragen in dit onderzoek op zijn minst suggestief zijn. Niet verwonderlijk met sponsoring partners als Zeewind en Eneco. Het onderzoek in 204 –  www.zeekracht.nl –  toont opnieuw het gebrek aan diepgang aan. Geen afbeeldingen, 4 vragen, 320 ondervraagden. In alle opzichten onder de maat.

Vandaar onze behoefte om op het artikel in Trouw te reageren.

Trouw 11 september, p. 22

opinie

Windmolens prima, maar wel ver op zee

Albert Korper

Voorzitter Stichting Vrije Horizon

Volgens Natuur en Milieu hoeft de toeristische sector niet te vrezen voor nieuwe windmolens dichtbij de kust (Trouw, 26 augustus). Dit concludeert de stichting na een zelf uitgevoerd onderzoek onder 320 badgasten in Zandvoort en Scheveningen. Dat is niet erg representatief. Bovendien kregen de badgasten niet te zien hoe het beeld van de Noordzee verandert met de komst van windmolens.

Zeekracht, partner van Natuur en Milieu, hield eerder een enquête. En al waren de vragen nogal suggestief, toch bleek dat het aantal gasten met tien procent zal dalen als windturbines het uitzicht ontsieren. Recron toonde recent 2000 Nederlanders en Duitsers gemonteerde foto’s van het zicht vanaf het strand. Resultaat: 20 procent van de bezoekers zal niet meer of veel minder komen. De kustgemeenten hebben bureau Buck naar de effecten hiervan gevraagd. Die kunnen oplopen tot een omzetdaling van tientallen miljoenen per jaar, met faillissementen en een verlies van zesduizend arbeidsplaatsen.

Dit bedreigende scenario is echter vermijdbaar. Als Nederland snel groene energie wenst en de afhankelijkheid van Rusland wil verminderen, dan zijn de al toege- wezen gebieden IJmuiden Ver en Borssele de beste opties. Dit kan grootschalig, kostenbesparend en met 9 procent meer opbrengst. En dat zonder hinder voor toerist en ondernemer. Bovendien levert de bouw banen op die niet ten koste gaan van de kustgemeenten. Dan wordt duurzaam ook sociaal.

 

NOS

ENECO dreigt met vertrek uit Nederland

Het NOS journaal van 15 september opent ‘groots’ met deze kop. Daarna volgt een ‘interview’ met Ron Wit van Eneco. Dit is wat deze werkelijk zegt:

  1. Als het kabinet besluit bestaande vergunningen in te trekken, dan zullen Eneco en andere maatschappijen de komende jaren geen grote windparken op zee kunnen bouwen. Dat betekent dat de doelen van het energieakkoord uit het zicht zullen raken.
  2. We zijn al actief in Engeland en België, maar ook in andere landen. In Engeland zijn we ook bezig ‘met een mogelijk windpark op zee’. Dus als het inderdaad zo is dat de omstandigheden daar gunstiger zijn, dan zullen we daar naar uitwijken.

Wat Ron Wit echt zegt: Als wij onder betere voorwaarden in Engeland een windmolenpark op zee kunnen ontwikkelen, zullen wij dat doen. Dat lijkt ons een zakelijk gezonde beslissing.

Wat de Stichting Vrije Horizon wel bevreemdt, zijn de gebruikte argumenten. Laten we deze even op een rij zetten:

  1. Kamp onderzoekt welke wijze het bouwen van grote windparken op zee voordeliger kan. Niet zo vreemd bij een ‘subsidie’ van € 18 miljard.
  2. Er zijn een negental vergunningen uitgegeven aan diverse energiemaatschappijen voor (kleine) parken op de Noordzee. (vergelijkbaar met Luchterduinen, tussen de 40 en 50 turbines). Deze parken zijn redelijk lukraak gepland en nog niet in de fase van bouw. Er is namelijk nog geen subsidie voor deze parken beschikbaar.
  3. Kamp onderzoekt nu of het voordeliger is grootschalige parken te plaatsen, omdat alleen deze grootschaligheid – naast de verdere technische verbetering van de turbines – de gewenste kostenbesparing van 40% per kWh in gang kan zetten.
  4. Hiervoor wil Kamp zijn handen vrij hebben om de reeds toegewezen gebieden (waaronder IJmuiden Ver, Borssele en Q4 voor de kust van Bergen) opnieuw in te delen.
  5. Het moet toch ook in het voordeel zijn van de ontwikkelaars om voordeliger te kunnen produceren? Daar hebben zij zich aan verbonden in het veelbezongen Energieakkoord.

Het is om zijn minst vreemd wanneer een bedrijf als Eneco (waarvan de aandelen voor 100% in handen zijn van Nederlandse Gemeenten), maar ook andere bedrijven zich geroepen voelen te gaan dreigen met vertrek uit Nederland. (Dat hebben wij overigens de heer Wit van Eneco niet horen zeggen, maar wel de journaallezers). Het klinkt als het onder druk zetten van Kamp om vooral  niets te veranderen aan de reeds uitgegeven, kleinschalige vergunningen. En dat klinkt weer als het ouderwets chanteren door de bij de windindustrie betrokken partijen. Iets waar wij grote vraagtekens bij zetten.

Wat is de realiteit namelijk?

De vergunninghouders (Eneco, Nuon, Essent etc) hebben mogelijk een aantal miljoenen geïnvesteerd in het aanvragen van deze kleinere vergunningen. Wanneer deze vergunningen herzien worden, zijn ze deze investeringen (mogelijk) kwijt. Maar op de reeds toegewezen locaties IJmuiden Ver, Q4 en Borssele kunnen deze zelfde spelers, na de ‘herverkaveling’ zoals Kamp dat mogelijk wil, op zeer korte termijn beginnen met het bouwen van grootschalige parken. 300 tot 350 MW, gekoppeld, aan te sluiten op het netwerk van TenneT.  Dan begrijpen wij niet, waarom Ron Wit zegt dat de ‘doelstellingen van het Energieakkoord uit het zicht zullen raken’.

Wij kunnen niet anders concluderen dat hier sprake is van ‘ouderwets onder druk zetten’. En daarnaast dat de NOS zich inzet om dit in nog sterkere bewoording aan de kijker te presenteren. Waarop vervolgens Mevrouw Van Veldhoven – D66 – zich schaart in de rij van roependen, zonder eerst eens goed te kijken wat er echt gezegd is. Q4 (429 MW, 23 km uit de kust van Bergen) heeft al in 2009 een vergunning toegewezen gekregen. Deze is al een keer verlengd binnen het ‘algemeen pardon’ voor verlengen van bestaande maar nog niet uitgeoefende vergunningen. Ook hier draait het om het toegewezen krijgen van subsidies.

Bekijk het interview hier. Vanaf ca 6 minuut 30 seconden

trouw_logo 2

Een speelplaats als ‘vergoeding’ – Trouw – 26 augustus.

Wonen bij wind? Dan ook een goede regeling (sick)

De Nederlandse Wind Associatie (NWEA) vindt, dat de “bedrijven die windmolenprojecten ontwikkelen voor elk megawattuur aan opgewekt vermogen jaarlijks 40 tot 50 eurocent in een fonds moeten stoppen waaruit een speeltuin, een parkje of een ander project voor omwonenden kan worden gefinancierd”. In Amsterdam noemt met dat een “gotspe”. Je kunt het ook mosterd na de maaltijd noemen. Eerst maatschappelijke onrust door plaatsing van windturbines zonder in goed overleg te treden met de (behoorlijk direct) betrokkenen, en vervolgens een beetje geld toezeggen om dit “af te kopen”. Door sommigen wordt dit ook beschouwd als zwijggeld, of erger, omkoping.  Rob Rietveld, directeur van de Nederlandse Vereniging Omwonenden Windturbines, (NLVOW), heeft hier desgevraagd op gereageerd. Het hele artikel leest u  hier.

 

Vrij sneaky wordt in het tweede deel van het betreffende  artikel in Trouw terloops gesteld dat uit een enquete door Natuur en Milieu blijkt, dat toeristen niet wegblijven als er windmolens vlak voor hun neus geplaatst worden. Niet feitelijk onderbouwd, geen vragenlijsten, en zeker geen ‘onverdachte bron’. Stichting Natuur en Milieu heeft al eerder, in 2011, een dergelijk onderzoek gedaan. Met als ‘sponsoring partners’  Zeewind en Eneco. Rapport 2011. Je kunt stellen dat de vragen in het onderzoek uit 2011  zeer sturend gesteld zijn. Dat kan ook nauwelijks anders, gezien de missie van Natuur en Milieu, en de sponsoring partners van deze stichting. Prima, maar zeg dat dan ook in je voorwoord.

Het (recente) rapport wat in Trouw aangehaald word, is via Internet niet te vinden is. Er is geen vragenlijst bijgevoegd, en ook geen foto’s welke aan de ondervraagden getoond zouden kunnen zijn. Wij vermoeden dan ook dat het een zelfde, richtinggevende enquete is als in 2011.  Reden om een ingezonden brief naar Trouw te sturen, waarvan men ons verzekerde dat deze een dezer dagen geplaatst gaat worden. Met als referentie het in opdracht van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu uitgevoerde onderzoek. Met een totaal andere conclusie (op basis van een foto met 29 windmolens op 5,4 km afstand, geen 200). Wordt vervolgd….

NRC_Handelsblad logo

Wind(molen)stilte voor de storm?

Ed Nijpels spreekt zich uit!

De Hoeder van het Energieakkoord, Ed Nijpels, heeft een nieuw argument gevonden om windenergie versneld te implementeren (als deel van het Energieakkoord). Snel minder afhankelijk worden van Russisch gas. 

Geen ‘rocket science’. Hadden wij al veel eerder voor moeten zorgen. Als beleidsmaker zorg je dat je zo min mogelijk ‘chantabel’ bent voor onbetrouwbare (energie)leveranciers. Daarom begrijpt Stichting Vrije Horizon niet zo heel erg goed waarom de Ministers Kamp en Schultz onderzoek laten doen naar Windturbineparken dichter onder de kust, vanaf 5,4 km. Het bevreemdt ons ook dat er nog steeds geen advies naar de Tweede Kamer is verstuurd over dit dossier.

In een ingezonden brief aan het NRC hebben wij de ministers geadviseerd de reeds aangewezen en beschikbare grote ruimten op de Noordzee, Borssele en IJmuiden Ver, zo snel mogelijk te ontwikkelen. Hier kan op zeer korte termijn gebouwd worden, zodat de Hoeder van het Energieakkoord snel kan zeggen: “we zijn weer een stuk minder afhankelijk van Russisch gas. Lees hier de ingezonden brief

het_parool_logo

15000 Banen door Windturbines op zee?

Volgens Het Parool creëren windturbines op zee 15000 banen.

Men besteedde daar over twee volle pagina’s aandacht aan. En hoe goed dit was voor de werkgelegenheid in het Amsterdamse havengebied (incluis IJmuiden).

Dat vond Stichting Vrije Horizon wat ver gaan. Met name, omdat de cijfers niet kloppen. Reden om een ingezonden brief naar Het Parool te sturen. De brief werd geplaatst en – voor zover wij hebben kunnen waarnemen – zonder weerwoord van de betreffende journalisten. Jammer dat ze hun feiten niet controleren voordat zij een dergelijk artikel plaatsen. Klik hier om de ingezonden brief van Stichting Vrije Horizon te lezen.